Personen belangrijker dan organisaties

Christenen moeten zich meer laten horen in de seculiere media. Personen zijn daarvoor belangrijker dan organisaties, waarbij het vooral aankomt op drie elementen: kennis, moed en openheid.

Er blijkt grote behoefte te zijn aan meer christelijk geluid in het maatschappelijk debat, of dat zich nu afspeelt in de krant, op de radio, op televisie of op allerlei andere podia. Zo vindt twee derde van de CSFR-studenten dat christenen meer publiek van zich moeten laten horen (RD van 9 maart). Ook in andere artikelen de afgelopen maanden in deze krant kwam dit sterk naar voren.

Niet alleen is de behoefte groot, ook zijn er momenteel kansen voor christenen om zich in de discussies te mengen. Mede dankzij de islam staat het onderwerp religie volop in de belangstelling. Toch zijn er zijn maar weinig orthodoxe christenen –buiten politici en kerkleiders– die van zich laten horen.

Mogelijkheden zijn er dus, maar voor het benutten daarvan is wel wat nodig. Als we kijken naar christenen die wel hoorbaar en zichtbaar zijn, valt een drietal zaken op: kennis, moed en openheid.

Allereerst gaat het domweg om kennis. Mensen moeten ergens verstand van hebben om gehoord te worden. In kranten, op radio en tv zijn over het algemeen experts aan het woord, mensen die goed zijn in hun vak. Ik kan wel wat gaan roepen over embryoselectie, maar als Henk Jochemsen dat doet heeft dat beduidend meer impact.

Christenen moeten dus niet bij voorbaat klagen dat ze niet gehoord worden of niet serieus genomen worden. Dat zal soms wel, maar beter is eerst te kijken of er voldoende kennis in huis is.

Dat betekent ook dat mensen niet alleen gevraagd worden of moeten reageren op het moment dat er iets specifieks christelijks aan een item zit. Neem bijvoorbeeld Lans Bovenberg en de pensioenen. Experts geven gewoon hun mening en als het ter zake is steken ze daarbij hun geloof niet onder stoelen of banken.

Intelligent Design

Om het geloof ter sprake te brengen en te verbinden aan vakinhoud is in de tweede plaats moed nodig. Het lef om een visie te vertolken die soms haaks staat op wat men vindt. Een goed voorbeeld is Cees Dekker. Toen hij Intelligent Design ter sprake bracht, kon hij rekenen op hoongelach van veel vakbroeders. En overigens ook op onbegrip uit christelijke kring. Er is moed voor nodig om met een duidelijk standpunt de boer op te gaan, maar een standpunt in de vorm van een slap compromis wordt sowieso niet gehoord.

Overigens is enige nuchterheid hierbij op zijn plaats. Orthodoxe christenen denken vaak dat ze in de hoek zitten waar de klappen vallen; maar dat is niet per se waar. Het maatschappelijk debat wordt gedomineerd door de atheïsten, maar die vormen slecht 14 procent van de Nederlanders. Kluun heeft dat goed laten zien in zijn essay met als ondertitel ”De dictatuur van het atheïsme”. Veel meer groepen komen minder aan bod.

Openheid

Naast moed en kennis is er ten slotte ook openheid nodig om als christen actief te zijn en te blijven in het maatschappelijk debat. Christenen hebben niet alleen wat te vertellen, ze moeten ook leren luisteren naar wat anderen beweegt. Niet alleen preken, maar het gesprek aangaan. Als mensen het idee hebben dat iemand debatteert om alleen een stelling te poneren en vervolgens zich niets aantrekt van wat de ander zegt –zie politiek Den Haag– verliest die persoon zijn geloofwaardigheid.

Succesvolle deelnemers aan het maatschappelijk debat zijn mensen die meer doen dan alleen opkomen voor de eigen rechten en eigen belangen. Het vraagt om wijsheid om een sterke mening te hebben en op een juiste wijze het gesprek daarover te voeren. Zoals Paulus het mooi verwoordt in zijn brief aan de gemeente van Kolosse: „Uw woord zij te allen tijde in aangenaamheid, met zout besprengd, opdat gij moogt weten, hoe gij een iegelijk moet antwoorden” (Kol. 4:6).

Wat opvalt is dat bijdragen aan het maatschappelijk debat meer zit in de juiste personen dan in organisaties. Standpunten kun je organiseren, maar voor het uitdragen zijn mensen nodig. Om het christelijk geluid in het maatschappelijk debat te versterken, dienen dus niet standpunten te worden geformuleerd, maar moeten mensen gevormd worden en de vrijheid krijgen om met kennis van zaken, moed en openheid naar anderen een christelijk geluid te laten horen.

Dit artikel verscheen in het Reformatorisch Dagblad van 23 maart 2010

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: